Tijd voor een nieuw ritme

Van Land van Heusden en Altena naar Defensie

Antoon groeide op in het Land van Heusden en Altena, een landelijke omgeving in Noord-Brabant waar het leven draaide om familie, elkaar helpen en hard werken op de tuinderijen. Zijn jeugd stond in het teken van verantwoordelijkheid, praktische kennis en nuchterheid. Waarden die hij thuis meekreeg.

Hoewel hij goed kon leren, trok de buitenwereld hem meer aan dan de schoolbanken. Op 18-jarige leeftijd begon hij aan zijn dienstplicht. Een periode die hem structuur én energie gaf. 

Teamwork als kompas

Van de Koninklijke Landmacht tot de Marechaussee op Schiphol; bij Defensie krijg je elke 3 jaar een nieuwe opdracht. Daar ontdekte Antoon dat hij gemaakt was voor leidinggeven, begeleiden en processen doorzien. Die eerste militaire jaren vormden het startpunt van een lange carrière bij Defensie. 

Hij werkte een tijd in de meldkamer en werd ook uitgezonden naar Afghanistan. In zijn functies begeleidde hij militairen, onderzocht hij incidenten, bouwde hij communicatiesystemen en hielp hij veiligheidsprocessen te verbeteren.

Wat Antoon vooral benadrukt, is het belang van samenwerken: “Je leert kijken naar mensen. Naar wat ze kunnen, wat ze nodig hebben, en hoe je samen verder komt.”
Niet het individu, maar het team stond altijd centraal. Mensen verbinden en samen laten functioneren, had zijn focus. Een houding die als een rode draad door zijn militaire loopbaan liep.

Houtbewerken en vrijwilligerswerk

Nu Antoon meer vrije tijd heeft, richt hij zich vol plezier op houtbewerking. In zijn werkplaats creëert hij sierlijke pennen, kerstballen, schalen en meubels. Veel daarvan maakt hij voor familie en buren, of gewoon omdat hij zin heeft in een nieuw project. 

“Mijn vader is timmerman en ik heb heel vaak met hem in de schuur gestaan. Ik hielp hem met een vloer leggen of muurtje betimmeren.”
Die basis van vroeger, voelt nu vertrouwd. Houtbewerking brengt rust en ruimte om creativiteit kwijt te kunnen. Het is iets tastbaars na een carrière waarin vooral processen en systemen centraal stonden.

Daarnaast zet Antoon zijn tijd graag in als vrijwilliger. Zo werkte hij meerdere jaren mee achter de schermen van de Nijmeegse Vierdaagse, waar hij in het meldkamerteam hielp om het evenement veilig te laten verlopen. “Het is mooi om met een team iets groots neer te zetten. Je doet het echt samen.”

De buurt als gemeenschap

In 2004 was Anton een van de eerste bewoners van de Arnhemse Schuytgraaf. De wijk bestond toen nog vooral uit klei, rijplaten en weiland. “We hebben de buurt zien groeien,” zegt hij. “Van modder tot woningen, van niets tot een gemeenschap.”

De rust in de wijk waardeert hij het meest: weinig verkeer, vriendelijke buren en voldoende ruimte om jezelf te zijn. “Iedereen laat elkaar in z’n waarde en toch let je op elkaar.” De wens voor de wijk is eenvoudig maar krachtig: “Vrede met elkaar, betaalbare woningen voor onze kinderen, en blijven bouwen aan een buurt waar je voor elkaar klaarstaat.”

De kracht van restwarmte

Al vanaf het begin is Antoon aangesloten op stadswarmte: . “Het is eigenlijk een heel slim systeem,” zegt hij.  “Je benut warmte die anders verloren zou gaan.”

Als er toch iets misgaat en er geen warm water is, wordt het volgens Antoon snel opgepakt. “Onlangs was er een storing. Maar voor de middag was het alweer opgelost,” vertelt hij. 
Hoewel Antoon vindt dat de huidige koppeling van warmtetarieven met de gasprijs in de toekomst mag meebewegen naar een moderner model, blijft hij positief over stadsverwarming zelf. “Het systeem is ooit goed bedoeld, maar de wereld is veranderd. Dan moet je opnieuw kijken of het nog eerlijk uitpakt.”

Voor Antoon is het duidelijk: met stadswarmte ligt er een solide basis voor de toekomst, een systeem dat zich kan blijven ontwikkelen en klaar is voor een buurt die met de tijd meegroeit.